مسجد و کتابخانه

           ( پارادوکس های سنت ومدرنیزم)

           در نظریه های مربوط به تكامل اجتماعی ، بسیاری از جامعه شناسان به دوره بندی تاریخی جوامع و معارف بشری پرداخته و دنبال تفکیک قلمروهاو روشهای طرح وبیان مسایل ودستیابی به پاسخ های آن بوده اند.  اگوست گنت در مورد این فرایند به سه دوره اشاره میکند: دوره ربانی یا الهیات با رهبری پیامبران، دوره متافیزیك یا فلسفی با رهبری فیلسوفان طبیعت گرا ، ودوره اثباتی یا علمی به رهبری دانشمندان (.16Ritzer, p) . با الهام از همین دیدگاه باور بر این است که با وجود سپری شدن هر دوره و آغاز دوره دیگر، نمی توان حد فاصل مشخصی بین  این دوره ها کشیده و آ نها را از یکدیگر متمایز ساخت. از همین روست که در دوره معاصر یعنی در بین فرهنگ های مدرن و نیمه مدرن نیز به نحوی بارقه ای از باورهای دینی ( گاه حتی با ظهور چهره های کاریزماتیک) را می توان دید. به طوریکه این باورها چندان بهره ای حتی از فلسفه مدرن ندارند. برپایه همین رویكرد میتوان چنین اذعان كردكه در جامعه ایران پس ازعصرمشروعیت تاكنون باقرارگرفتن دردوره گذارازسنت به مدرنیزم تلاش بسیاری صورت گرفت تاانتقال ازدوره رهبری رهبران دینی وفلسفی طی شده ونوبت سیطره باورهای علمی ونواندیش فرارسد.